(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 21)
ฮวาอู๋ชเว
ข้านึกว่าเจ้าเป็นคนฉลาด
ไม่คิดเลยว่า เจ้าจะยอมให้ผู้อื่นสนตะพาย
เถี่ยซินหลานตาต่ำนัก
หุบปากเสีย
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแม่นางเถี่ย
เจ้าเป็นใครกันแน่
ฟังข้านะ ฮวาอู๋ชเว
เถี่ยซินหลานมีไหวพริบ แยกแยะถูกผิดได้
แต่เจ้ากลับเต็มใจช่วยคนชั่ว ทำเรื่องต่ำช้า
ต่อให้เจ้ามีวรยุทธ์เพียงใด
เจ้าก็ไม่คู่ควรกับนาง
เจียงเสี่ยวหยูหรือ
เจ้าหนุ่มนี่เจ้าเล่ห์และเหลี่ยมจัด
เผลอๆ ความปั่นป่วนในยุทธภพช่วงนี้
อาจเป็นฝีมือเขาทั้งนั้น
เป็นฝีมือเขาหรือไม่หาได้สำคัญ
อย่างไรวันนี้เขาก็ต้องตาย
จงอยู่กับที่ อย่าได้ขยับ
ระวังการซุ่มโจมตี
ข้าจะตามมือสังหารไป
ใครก็ได้นำคบไฟมา เร็วเข้า
เป็นไปได้อย่างไร...
มันหนีไปได้เร็วเหลือเกิน
ข้าจะตามพี่ข้าไปล่าตัวมัน
ไม่จำเป็น
คุณชายฮวา เพราะเหตุใดกัน
เจ้าไล่ตามเขาไม่ทันหรอก
เจียงเสี่ยวหยูเจ็บหนัก
เขาไม่มีทางหนีไปเองได้
คนที่ปาอาวุธลับใส่ข้า พร้อมกับดับไฟทุกดวง
และพาเจียงเสี่ยวหยูหนีไปได้
วรยุทธ์คงสูงส่งไม่น้อย
ไม่แน่อาจมีกันหลายคน
แต่พี่ข้าตามพวกมันไปแล้ว
เขาอาจเป็นอันตราย
วางใจเถอะ
พวกเขาแค่มาช่วยคน
ไม่ทำร้ายพี่เจ้าหรอก
(หอว่านฮวา)
ฮวาอู๋ชเว
เจ้ามันสมองทึบจริงๆ
คุณชาย ตื่นแล้วหรือ
ข้ารับใช้ท่านทั้งคืนเลยนะ
ข้าตายแล้วหรือ
ใช่แล้ว คุณชาย
ที่นี่คือสวรรค์
สวรรค์ของบุรุษอย่างไรล่ะ
คุณชาย
อย่าวิ่งสิ
รอข้าด้วย
เป็นอย่างไรเจ้าคะ
คุณชายชอบที่นี่หรือไม่
อย่ามาแตะตัวข้า
ข้ามาที่นี่ได้อย่างไร
มีคนช่วยเจ้าไว้ แล้วพาเจ้ามาที่นี่อย่างไรล่ะ
พวกเขาถึงกับเสี่ยงชีวิตช่วยเจ้า แล้วพาเจ้ามาที่นี่เชียวนะ
- เพ้อเจ้อ - ไปเร็ว
- น้องชาย - น้องชาย
เราช่วยเจ้าไว้นะ
ไม่คิดจะขอบคุณกันบ้างหรือ
พวกเจ้าช่วยข้า ก็เพราะข้ายังมีประโยชน์กับเจ้า
เจ้าไม่สงสัยหรือ ว่าเราช่วยเจ้าด้วยวิธีไหน
เจ้าก็ตั้งท่าจะเล่าอยู่แล้วนี่
รู้ได้อย่างไรว่าเราจะเล่าให้ฟัง
เราจะปิดปากให้สนิทเลย
เจ้าชิงตัวข้ามาต่อหน้าต่อตา ฮวาอู๋ชเวและเจียงเปี๋ยเฮ่อ
ซึ่งต้องอาศัยทั้งปัญญา ฝีมือ และจังหวะอันเหมาะเจาะ
ขาดสามสิ่งนี้ไปไม่ได้
วางแผนได้เฉียบคมเพียงนี้
พวกเจ้าจะอดใจไม่โม้ไหวหรือ
เออๆ เจ้าเดาถูกแล้ว
เป็นฝีมือเขาหรือไม่หาได้สำคัญ
อย่างไรวันนี้เขาก็ต้องตาย
"จงอยู่กับที่ อย่าได้ขยับ"
"ระวังการซุ่มโจมตี"
"ข้าจะตามมือสังหารไป"
เจ้าสองคนเองสินะที่ดับตะเกียง
หลัวซานที่อยู่ด้านหลังฮวาอู๋ชเว เป็นคนปาอาวุธลับ
ขณะที่หลัวจิ่วอุ้มข้าหนีมา
จากนั้นหลัวซานก็เลียนเสียงหลัวจิ่ว
ดึงความสนใจทุกคนเพื่อซื้อเวลา
นี่แหละความอัศจรรย์ของเราสองพี่น้อง
น่าอัศจรรย์จริงๆ
ข้านึกไม่ถึงเลย เจ้าโง่พวกนั้นโดนต้มจนเปื่อย
แน่สิ
แต่คิดจะหลอกตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ เจียงเปี๋ยเฮ่อ
ก็ไม่ง่ายนักหรอก
น้องชาย
เราสองพี่น้องไม่เข้าใจจริงๆ
อย่างเจ้าน่ะ เทียบชั้นฮวาอู๋ชเวไม่ติด
คิดอย่างไรไปยั่วยุเขา แล้วยังสู้กับเขาอีก
ตราบใดที่ข้าทำให้ ฮวาอู๋ชเวขายหน้าได้
จะแพ้ชนะไม่สำคัญ
ความตายเป็นเพียงเศษธุลี
พูดได้ดี น้องชาย
เจ้าพูดจริงทำจริง ข้าประทับใจนัก
เอาล่ะ
พวกเจ้าช่วยข้า แล้วก็ได้โม้ไปแล้ว
แต่ที่เจ้าพาข้ามาที่นี่น่ะ
บอกซิว่าทำไม
ก็ได้
น้องชายพูดตรงๆ กับเรา
เราก็จะไม่อ้อมค้อม
แม้ว่าเจ้าจะไม่เปิดเผยตัวตน
แต่เราก็มองออกว่า
เจ้ารู้แล้วว่าเรื่องทั้งหมดนี้ ใครเป็นผู้บงการ
เราก็แค่อยากได้กำไร ไม่อยากเจ็บตัวเพราะขาดทุน
เราเสียเวลาพร่ำพูด แต่ไม่ได้เงินสักแดง
จะให้เราพอใจได้อย่างไร
เราอยากรู้ว่าใครกันแน่ที่โกหกเรา
ผู้บงการคือจอมยุทธ์แห่งเจียงหนาน
เจียงเปี๋ยเฮ่อ
"เจียงเปี๋ยเฮ่อ" หรือ
เจียงเปี๋ยเฮ่อ ยืมมือผู้อื่นทำงานสกปรก
เพื่อใส่ความเถี่ยอู๋ชวง
แรกสุดเขาใช้เงินล่อพวกเจ้า
จากนั้นก็แสร้งร่วมมือกับฮวาอู๋ชเว
เขาเป็นถึงจอมยุทธ์แห่งเจียงหนาน
จึงไม่อยากให้ใครรู้ ถึงการกระทำน่าเดียดฉันท์ของเขา
สุดท้ายเจ้าสองคนก็จะถูกกำจัด ดั่งสำนวนที่ว่า
"เสร็จนาฆ่าขุนศึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล"
น้องชาย เจ้าไม่เคยร่ำเรียนมาสินะ
"เสร็จนาฆ่าโคถึก" ต่างหาก
- ข้าก็พูดเช่นนั้นนี่ - ใช่หรือ
เอาเถอะ สำนวนจะว่าอะไรก็ช่าง
น้องชาย เจ้าบอกว่า เจียงเปี๋ยเฮ่อเป็นผู้บงการ
- มีข้อสันนิษฐานอะไรหรือ - สันนิษฐานหรือ
ลองคิดตามข้านะ
พอเรื่องทั้งหมดนี้จบลง ใครจะได้ประโยชน์
มีแค่เจียงเปี๋ยเฮ่อคนเดียว
เขาจะได้กอบโกย ทั้งชื่อเสียงและเงินทอง
เมื่อเถี่ยอู๋ชวงตายไป
เจียงเปี๋ยเฮ่อจะได้เป็น
จอมยุทธ์อันดับหนึ่งในยุทธภพ ถัดจากเยี่ยนหนานเทียน
พวกศิษย์ที่โง่เขลาของเถี่ยอู๋ชวง ก็สวามิภักดิ์กับเขาแล้ว
เงินหลายล้านตำลึงหายสาบสูญไป
เจ้าคงไม่คิดว่าเถี่ยอู๋ชวง ผู้เที่ยงตรงเอาไปหรอกใช่ไหม
- ก็มีเหตุผล - ก็มีเหตุผล
น้องชาย
เจ้าว่า
เราจะเอาเงินที่ควรเป็นของเรา กลับมาได้อย่างไร
ทำไมพวกเจ้ามักน้อยเช่นนี้
เงินที่เขาจะให้เจ้าน่ะเท่าไรกัน
เอาเวลาไปคิดหาวิธีฉกเงิน ที่เจียงเปี๋ยเฮ่อเก็บไว้มาดีกว่า
มันก็...
- น่าสนนะ - น่าสนนะ
- น่าสนทีเดียว - น่าสนทีเดียว
หากเจ้าสองคนร่วมมือกับข้า
ไม่ว่าเจียงเปี๋ยเฮ่อ จะเขี้ยวลากดินแค่ไหน
เราต้องเปิดโปงธาตุแท้ของเขาได้แน่
แม่นางเถี่ย พิษในร่างกายเจ้ายังไม่หมด
หากไม่ทานยาอาจเป็นอันตรายได้
ขอบคุณที่เป็นห่วงข้า
แต่ข้ายังไม่มีอารมณ์
เมื่อวานท่านเจอเจียงเสี่ยวหยูหรือ
ความจริงแล้ว
ผู้ที่ก่อเรื่องวุ่นวายทั้งหมด
ในยุทธภพช่วงนี้
คือเจียงเสี่ยวหยู
เป็นไปได้อย่างไร
การสังหารหมู่กองอารักขาชวงชือ การปล้นตระกูลต้วน
และการวางยาเจ้า
เขาล้วนมีส่วนทั้งสิ้น
ไม่มีทาง ไม่ใช่เขาแน่
แม่นางเถี่ย
เจ้ารู้จักเจียงเสี่ยวหยูดีแค่ไหน
หากเขาเป็นหนึ่งในคนโฉด
เจ้าจะยังแก้ต่างแทนเขาอยู่ไหม
ข้าเชื่อว่าเขาเป็นคนดี
แต่เขามาจากหุบเขาคนโฉด
สิบคนโฉดเลี้ยงดูเขามา
ข้ารู้ว่าท่านบอกข้าเรื่องนี้
เพื่อไม่ให้ข้าห้ามท่าน
และเพื่อไม่ให้ข้าเสียใจ เมื่อท่านสังหารเซียวฮื้อยี้
ข้าขอบคุณในความหวังดี
แต่ข้าเชื่อใจเขา
หากท่านสังหารเขา
ข้านี่แหละจะล้างแค้นให้เขา
โดยไม่เสียดายชีวิตเลย
ดื่มยาก่อนเถอะ
คุณชายฮวา
หากเรื่องนี้ท่านผิด แต่เซียวฮื้อยี้ถูก
ท่านยังคิดจะฆ่าเขาอยู่ไหม
เขาเป็นคนที่วังบุปผาหมายหัว ข้าเข้าใจไม่ผิดแน่
ท่านป้าสั่งให้ข้าฆ่าเจียงเสี่ยวหยู
แปลว่าเขาทำเรื่องชั่วช้าไว้มาก
หากท่านป้าของท่านคิดผิดล่ะ
ไม่แน่นางอาจเป็น คนโฉดที่สุดในทั่วหล้าก็ได้
เถี่ยซินหลาน
เจ้าพูดเช่นนี้กับข้าได้
แต่อย่าพูดต่อหน้าคนอื่นเป็นอันขาด
มิเช่นนั้น ตัวข้าก็มิอาจปกป้องเจ้าได้
ข้าไม่ต้องการให้ท่านปกป้อง
คุณชาย แม่นางเถี่ยวิ่งร้องไห้ไปแล้ว นางเป็นอะไรหรือ
ตามนางไป
ดูแลนางให้ดี
- เจ้าค่ะ - เจ้าค่ะ
คุณชาย
คุณชาย เป็นอะไรหรือไม่
ข้ามิอาจร่ายกระบวนท่า...
ปักษาอัคนีเฉือนคมได้อีกแล้ว
ข้าได้ยินจากรองประมุขว่า
วิชาหยกอำไพก็เหมือนการพายเรือทวนน้ำ
เมื่อฝีมือถดถอย
ก็ยากที่จะฟื้นคืน
คุณชาย ท่านลำบากฝึกฝนจนวิชาแก่กล้า
การเสียสละเพื่อแม่นางเถี่ย ย่อมไม่คุ้มค่า
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
เดี๋ยวข้าก็ฝึกใหม่ได้
เทียบกับอายุขัยมนุษย์
การเพียรฝึกแค่สามปีเล็กน้อยนัก
- แต่... - พอได้แล้ว
ดูแลแม่นางเถี่ยให้ดี
ขอเพียงนางปลอดภัยก็นับว่าคุ้มแล้ว
- เจ้าค่ะ - เจ้าค่ะ
ไม่มีผู้ใดรักและซื่อสัตย์ ไปกว่าคุณชายของเรา
แต่เถี่ยซินหลานกลับไม่สำนึกบุญคุณ
คุณชายยอมสูญเสียวิชา ที่เพียรฝึกมาสามปีเพื่อช่วยชีวิตนาง
ส่วนนางเอาแต่คิดถึง ศัตรูของวังบุปผา
ไม่รู้หรือไรว่าคุณชายรักนางมาก
อย่าพูดอีกเชียว คุณชายจะลงโทษเจ้าเอา
ข้าอยากพูดนี่
เถี่ยซินหลานไม่ต่างจากคนบ้า
นางคู่ควรกับคุณชายของเราตรงไหน
คุณชายไม่ควร...
เจ้ากล้าพูดมันออกมาได้อย่างไร
ขืนท่านประมุขรู้เข้า คุณชายโดนลงโทษแน่
ก็ข้าสงสารคุณชาย
เขาซื่อและจิตใจดีเกินไป
เมื่อจากหุบเขามา
เขาก็ตกหลุมรักเถี่ยซินหลาน ตั้งแต่แรกพบ
แต่หญิงผู้นั้นก็แปลกนัก
ไม่รู้ว่าจะทำให้คุณชาย เจ็บปวดอีกเท่าไร
แม่นางเถี่ย
ข้า...
ข้ามาขอโทษท่าน
ท่านช่วยชีวิตข้าไว้
ได้ยินว่าท่านถึงกับสูญเสียวิชาสามปี
แต่เมื่อวานข้ากลับ พูดจารุนแรงกับท่าน
ข้าไม่สมควรทำเช่นนั้น
เจ้าถูกยาพิษเพราะข้า
ข้าเองก็ติดค้างเจ้า
สองเรื่องนั้นไม่เกี่ยวกัน
อย่างไรข้าก็ต้องขอบคุณ ที่ท่านช่วยชีวิตข้า
ต่อให้เป็นคนอื่น
ข้าก็ไม่อาจนิ่งดูดายได้
เจ้าไม่ต้องใส่ใจหรอก
ต้องใส่ใจสิ
ข้าไม่ใช่คนไร้หัวใจ
ข้าอยากบอกท่านว่า...
ที่จริงแล้ว...
ที่จริงท่านไม่ต้องดีกับข้า ถึงเพียงนี้ก็ได้
จนกว่าเราจะเจอเจียงเสี่ยวหยู
ข้าขอเป็นสหายเจ้าได้หรือไม่
"สหาย" หรือ
ข้าคิดว่าด้วยสถานะ และชื่อเสียงของท่าน
คงมีคนมากมายยินดีเป็นสหายท่าน
ข้าไม่ดีพอจะเป็นสหายท่านหรอก
วังบุปผามีพร้อมทุกสิ่ง
มีท่านป้าทั้งสอง
มีคนรับใช้
แต่ตั้งแต่เล็ก ข้าไม่เคยมีสหาย
ข้าเป่าขลุ่ยคนเดียว
เล่นหมากรุก
อ่านตำรา
และฝึกวรยุทธ์คนเดียว
ท่านป้าชุบเลี้ยงข้าเหมือนลูก
แต่ยิ่งพวกท่านดีกับข้า
ข้ายิ่งรู้สึกว่าต้องทำให้เต็มที่
ไม่ให้พวกท่านผิดหวัง
อาจเป็นเพราะเหตุนั้น
ข้าจึงเคารพพวกท่าน
มากกว่าจะรู้สึกสนิทสนมด้วย
เพราะเหตุนี้ข้าจึงอยากมีสหายสักคน
หลังจากได้รู้จักเจ้า
ความรู้สึกนี้ก็ยิ่งเด่นชัด
ข้าขออภัย
ที่เจ้าต้องมาฟังข้าบ่นเช่นนี้
เราไม่มีทางเป็นสหายกันได้
หากข้าไม่ใช่ฮวาอู๋ชเว
ข้าอาจจะไม่ฆ่าเขา
โลกนี้ไม่มีผู้ใดที่วังบุปผาหาไม่พบ
ไม่ช้าก็เร็ว
ท่านก็ต้องฆ่าเซียวฮื้อยี้
เรื่องระหว่างเรา...
ถูกฟ้าลิขิตเอาไว้แล้ว
ให้ข้าเข้าไป
- หลีกไป - หลีกให้พ้น
ข้าอยากพบแม่นางเมิ่ง อย่ามาขวางข้า
แม่นางเมิ่ง
- ออกมาพบข้า แม่นางเมิ่ง - เจ้าเข้าไปไม่ได้
- ทำอะไรของเจ้า - หลบไป ข้ามาหาแม่นางเมิ่ง
- แม่นางเมิ่ง - หลีกนะ
- แม่นางเมิ่ง หลบไป - เจ้า...
- แม่นางเมิ่ง - ไปซะ
- แม่นาง ข้ารู้เจ้าอยู่ข้างใน - ไม่เอาน่า
- แม่นางเมิ่ง - ไสหัวไป
บังอาจผลักข้าหรือ
ข้าเสียเงินมาดื่มที่นี่ กล้าผลักข้าหรือ
เจ้าปฏิบัติต่อแขกเช่นนี้หรือ
เราไม่เคยละเลยแขก
ท่านมีสิ่งใดจะให้ข้าช่วยเหลือ
ท่านดูแลที่นี่ใช่ไหม ข้าขออภัย
ข้าได้ยินว่าที่นี่มีสาวงามหยดย้อย นามว่าแม่นางเมิ่ง
ลือกันว่าเพียงได้มองก็แทบหยุดหายใจ
ความงามของนางเหนือกว่าสิ่งใดในโลก
บอกตามตรงนะ ข้าได้ฟังแล้วถึงกับฝันหวาน
ท่านช่วยเรียกนางมาพบข้าได้หรือไม่
ข้าดั้นด้นมาไกล
แต่คนพวกนี้ห้ามข้าไว้ ไม่ยอมให้ข้าพบนาง
มันสมเหตุสมผลหรือ
คืออย่างนี้ขอรับ
มีลูกค้าท่านหนึ่ง จองแม่นางเมิ่งไว้แล้ว
เป็นเวลาครึ่งปี
ในช่วงเวลานี้ ข้าเองก็ไม่อาจพบนางได้
ท่านน่าจะบอกข้าเสียตั้งแต่แรก
ข้ามีเงิน
เจ้านั่นจ่ายไปเท่าไร ข้าให้สองเท่าเลย
ไม่สิ สิบเท่าเลย
เรื่องเงินน่ะไม่เท่าไรหรอก
แต่ค้าขายต้องยึดถือกฎ
และกฎบางกฎก็มิอาจเพิกเฉยได้
ถ้าข้ายืนกรานจะพบนางให้ได้ล่ะ
หากท่านไม่ทำตามกฎ
ท่านก็ต้องถูกลงโทษตามกฎของเรา
งั้นก็เอาสิ ลงโทษข้าเลย
ท่านเห็นนางหรือยัง
เห็นแล้ว ข้าเห็นนางแล้ว
เช่นนั้นก็รับโทษเสีย
ขออภัยที่รบกวน
แม่นางเมิ่ง
หญิงงามที่ไหนกัน
ที่ทำให้คนยอมท้าความตาย เพียงเพื่อได้เห็นหน้านาง
นางจะงามเท่าเทพธิดาน้อยไหมนะ
แล้วถ้าเทียบกับเถี่ยซินหลานล่ะ
ไหนๆ ก็อยู่ในหอนางโลมแล้ว
ไม่แอบดูก็น่าเสียดายแย่
- นายท่าน - นายท่าน
แม่นางเมิ่ง
ไหน รินชาให้ข้าหน่อยซิ
ท่านเป็นใคร
ข้าน่ะหรือ
ข้าว่าข้าเคยเห็นท่านมาก่อนนะ
เจ้าคิดว่าเคยเห็นข้ามาก่อนหรือ
ข้าทำให้นางตกใจจนเสียสติเลยหรือ
แล้วจำได้ไหมว่าเห็นข้าที่ไหน
ไม่เจ้าค่ะ
ข้าแค่รู้สึกว่าเคยพบท่านมาก่อน
จำได้ไหมว่าตัวเองเป็นใคร
จำไม่ได้
ข้านึกไม่ออก
นึกทีไรก็ปวดหัวทุกที
ช่างเถอะ ไม่ต้องคิดแล้ว
บางเรื่องลืมไปเสียก็ดี
ท่านรู้หรือว่าข้าเป็นใคร
ข้าก็ต้องรู้อยู่แล้ว
ข้าเป็นสามีเจ้านะ
นั่งสิ
เจ้าชื่อเสียวฉ่า ข้าชื่อเสี่ยวไต
- ข้าชื่อเสียวฉ่าหรือ - ใช่
ตอนเราอยู่ด้วยกัน
เจ้าอ่อนหวานและอ่อนโยนมาก
ทุกคราที่ข้ากลับถึงบ้าน
เจ้าจะรินชาให้ข้า นวดไหล่ให้ข้า
แต่หลังจากนั้น เจ้าก็หายไป
หาอย่างไรข้าก็หาเจ้าไม่เจอ
เจ้าคงไม่รู้หรอกว่าหลายปีมานี้ ข้าตามหาเจ้าอย่างยากลำบากแค่ไหน
ท่านพี่
จะทำอะไรน่ะ
ท่านพี่
เป็นอย่างไรบ้าง ดีไหมเจ้าคะ
แรงอีก
เจ้าน่ารักขึ้น
กว่าแต่ก่อนเยอะเลย
คุณชายฮวา
เจ้าคิดอย่างไร เรื่องเจียงเสี่ยวหยูหายตัวไป
ข้าลองคิดดูแล้ว
จากสถานการณ์วันนั้น
หากไม่มีคนในช่วย พวกเขาคงหนีกันไปไม่สำเร็จ
เจ้าช่วยให้ข้าตาสว่างขึ้นจริงๆ
เป็นไปได้ไหมว่า
ผู้สมรู้ร่วมคิดกับเจียงเสี่ยวหยู จะเป็นหลัวซานกับหลัวจิ่ว
ท่านพูดถูก
ตอนคนอื่นถือคบไฟมา มีเพียงหลัวจิ่วที่หายไป
คอยจับตาดูหลัวซานกับหลัวจิ่วไว้
ไม่ช้าก็เร็ว เราคงสาวไปถึงเจียงเสี่ยวหยู
คุณชายฮวาหลักแหลมยิ่งนัก
การจับตัวเจ้านั่น ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเถอะ
- ทางนี้เจ้าค่ะ - เข้ามาก่อนสิ
- ท่านมากันแล้วหรือ - ทางนี้เจ้าค่ะ
ไม่ได้เจอกันนานเลย
(หอว่านฮวา)
น้องชาย
น้องชาย มา กินข้าวได้แล้ว
เจียง...
จอมยุทธ์เจียง
- จอมยุทธ์เจียง - จอมยุทธ์เจียง
บังเอิญเหลือเกิน
นึกไม่ถึงเลยว่า พี่น้องแซ่หลัวผู้โด่งดัง
จะอาศัยอยู่ในหอว่านฮวา
ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ข้าคงไม่เชื่อ
คือว่า...
จะไม่เชิญข้าเข้าข้างในหรือ
จอมยุทธ์เจียง เราต้องขออภัยด้วย
ท่านดูสิ มีหญิงงามนอนอยู่บนเตียง
นางไม่ได้สวมอาภรณ์ใดๆ เลย
"หญิงงาม" หรือ
ใครๆ ก็ชอบหญิงงามกันทั้งนั้น
ข้าเองก็อยากยลโฉมนาง
- จอมยุทธ์เจียง - จอมยุทธ์เจียง
- คงไม่เหมาะขอรับ - จอมยุทธ์เจียง ท่าน...
- จอมยุทธ์เจียง - จอมยุทธ์...
จอมยุทธ์เจียง
นางติดโรคน่ารังเกียจมา
- เวลานี้นางพบใครไม่ได้ - "ติดโรคน่ารังเกียจ" หรือ
- ขอรับ - ข้าพอรู้เรื่องการแพทย์อยู่บ้าง
จะให้ข้านิ่งเฉย ทั้งที่รู้ว่านางป่วยได้อย่างไร
- จอมยุทธ์เจียง - จอมยุทธ์เจียง
เอ่อ...
คิดจะหาข้าน่ะไม่ง่ายหรอก
ทำอะไรของเจ้า
ท่านเป็นใคร
สามีเจ้าไง จำข้าไม่ได้หรือ
"สามี" หรือ
ดูให้ดีๆ สิ
จำได้แล้ว
ข้าจำหน้าท่านได้
ข้าเป็นสามีเจ้า เจ้าก็ต้องจำข้าได้สิ
ว่าแต่เจ้าเอามีดมาจ่อคอข้า
ทำไมหรือ
ไม่รู้สิ
มีคนบอกข้าว่า
หากมีใครเข้ามา ให้ข้าใช้มีดได้เลย
ใครบอกเจ้าหรือ เจ้ารู้จักเขาไหม
- ไม่รู้จัก - แล้วไปฟังเขาทำไม
ข้าก็ไม่รู้
ข้านึกไม่ออก
นึกทีไรปวดหัวทุกที
- พอๆ ไม่ต้องนึก - ข้าจำอะไรไม่ได้เลย
มานั่งนี่มา พักเสียหน่อย
วันหลังอย่าเล่นกับของอันตรายล่ะ
นี่
เจ้าความจำไม่ดี มาแต่ไหนแต่ไรแล้วหรือ
เขาบอกว่าข้าจะจำเรื่องต่างๆ ได้เพียงหนึ่งวัน
เมื่อจบวัน ข้าก็จะจำอะไรไม่ได้
แต่เจ้ายังพอจำหน้าข้าได้รางๆ นี่
ข้าจำได้ว่าอาการป่วยของข้า เกี่ยวข้องกับท่าน
ก็แน่สิ ข้าเป็นสามีเจ้านี่
ข้าสัญญากับเจ้าไว้
ไม่ว่าอาการของเจ้าจะรักษายากแค่ไหน ข้าก็จะหาทางรักษาให้ได้
ข้าเป็นโรคอะไรหรือ
ก็...
บอกไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
เดี๋ยวพรุ่งนี้เจ้าก็ลืม
แต่ข้าอยากรู้
ข้าจะมัวแต่สงสัยว่าตัวเองอยู่ไหน และชื่ออะไรตลอดไปไม่ได้
ท่านพี่ โปรดบอกข้าเถอะ
- เจ้าอยากรู้ขนาดนั้นเชียว - ใช่
ก็ได้ ข้าบอกให้ก็ได้
เจ้าประสบเหตุการณ์ ที่เลวร้ายมากๆ เข้า
ความรู้สึกเลวร้ายนั่น ครอบงำกายเจ้าเหมือนปีศาจ
เจ้าถึงได้กลายเป็นเช่นนี้
หากเจ้าอยากได้ความทรงจำคืนมา
เจ้าต้องเปลื้องผ้าให้หมด
ปีศาจในตัวเจ้าจะได้ออกไป
เจ้าจะแก้ผ้าจริงๆ หรือ
ข้าอยากให้ท่านช่วยไล่ ปีศาจในตัวข้าออกไป
เด็กโง่ ใส่เสื้อผ้ากลับไป
เดี๋ยวข้าก็พลั้งมือทำอะไรไม่ดีหรอก
ใส่กลับเข้าไป
ท่านพี่ ข้ารู้สึกว่าปีศาจในตัวข้า เริ่มแผลงฤทธิ์แล้ว
ช่วยข้าด้วย
เจ้าเป็นใคร
ปล่อยข้าลงไปนะ
เจ้าเป็นใคร
เฮยจือจูเองหรือ
รู้จักข้าด้วยหรือ
ถึงเจ้าจะไม่โด่งดังมาก
แต่ข้าอยู่ในยุทธภพมาหลายปีแล้ว
แค่นี้เดาไม่ยากหรอก
ถูกจับได้คาหนังคาเขา
ตอนกำลังทำเรื่องชั่ว
แต่เจ้ายังหน้าระรื่น พูดพล่ามไปเรื่อย
นอกจากเซียวฮื้อยี้ ที่โตมากับสิบคนโฉด
ก็ไม่มีผู้ใดเป็นเช่นนี้แล้ว
เจ้านี่ก็รู้รอบพอตัว
ถึงขนาดรู้พื้นเพข้าด้วย
แต่เจ้าเดาผิดอยู่เรื่องหนึ่ง
ข้าไปทำเรื่องชั่วตอนไหน
ข้าว่างานนี้มีคนใจแคบนะ
- ถึงได้กุเรื่องพรรค์นั้นขึ้นมา - ยังกล้าบิดเบือนความจริงอีก
- ไม่กลัวข้าสังหารเจ้าหรือ - ไม่อยู่แล้ว
ข้าได้ยินว่าเฮยจือจู ไปไหนมาไหนในความมืด
เป็นตัวแทนแห่งความยุติธรรม
มีเพียงคนโฉดที่เกรงกลัวเขา
ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด
ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัว
เลิกประจบข้าเสียที
ใครๆ ก็บอกว่าข้าเป็นปีศาจ
ข้าเหินหลังคาไต่ผนัง แม้ในเวลากลางวัน
ทุกคนกลัวและพากันเลี่ยงหลบข้า
กล้ายอมรับว่าตัวเองเป็นปีศาจเช่นนี้
ถึงเจ้าจะเป็นคนโฉด ก็ยังดีกว่าพวกปากว่าตาขยิบเป็นไหนๆ
เช่นนั้นก็ยินดีด้วย
เจ้าไม่ต้องตายด้วยน้ำมือ พวกปากว่าตาขยิบ
นั่นเจ้าจะไปไหน
เฮยจือจู กลับมาก่อน
เฮยจือจู
ถ้าข้าตาย เจ้าจะไม่มีทางรู้ ว่าแม่นางเมิ่งคือใคร
นางคือใคร
ข้าเดาถูกด้วย
เจ้าตกหลุมรักนาง
"ตกหลุมรักนาง" หรือ
ข้าไม่คู่ควรกับนาง
ความรักไม่มีขอบเขตหรอกน่า
บอกมา นางคือใคร
นางมาจากที่ใด
นางคือ...
ปล่อยข้าลงก่อนสิ
เจ้าใช่ไหมที่บอกให้แม่นางเมิ่ง เอามีดมาจ่อคอข้า
คิดว่าข้าอ่อนแอนักหรือไง
ยังมีใยอีกนี่
เยอะแยะไปหมด
ไม่เหนื่อยบ้างหรือ พกใยมาเยอะขนาดนี้
ชอบมัดคนอื่นนักใช่ไหม
เป็นอย่างไร
ข้ามัดเก่งกว่าเจ้าไหม
เฮยจือจู
บอกข้ามาเสียดีๆ ว่าเจ้ากับมู่...
แม่นางเมิ่งเกี่ยวข้องกันอย่างไร
เหตุใดเจ้าถึงสนใจผู้หญิงของข้า
ฆ่าข้าทิ้งซะ
เจ้านี่ไม่ยอมโอนอ่อนเลย
ก็ได้
ข้าจะยอมทำตามที่เจ้าปรารถนา
ข้าจะฆ่าเจ้า
เจ้าจะทำอะไร
อย่าแตะต้องมันนะ
หยุด
เจ้าก็ไม่เห็นขี้ริ้วขี้เหร่
ทำไมต้องใส่หน้ากาก ทำตัวหลบๆ ซ่อนๆ ด้วย
จะไม่บอกใช่ไหม
เอาเถอะ ช่างมันแล้วกัน
ข้าไม่ฝืนใจใครอยู่แล้ว
ข้าไปก่อนล่ะ
รุ่งอรุณใกล้มาเยือนแล้ว
ที่นี่อยู่ใกล้ถนนเส้นหลักเสียด้วยสิ
หวังว่าเจ้าจะรอดพ้นสายตาคนไปได้นะ
ไว้เจอกัน เจ้าแมงมุมตัวจ้อย
กลับมาก่อน
ก็ได้ ข้าจะบอกเจ้า
วันนั้น
ข้าโดนศัตรูไล่ล่า
ถึงสุดท้ายจะหนีพ้น
แต่ข้าก็บาดเจ็บสาหัส
ข้านึกว่าข้าคงไม่รอดแน่
แต่ขณะที่ความหวังกำลังเลือนหายไป
ข้าก็ได้พบนาง
นางช่วยชีวิตข้าไว้
และพาข้าไปยังสถานที่อันงดงาม
ทำไมถึงลุกขึ้นยืนแล้วล่ะ
ตื่นแล้วเหรอ อย่าเพิ่งเดิน
เจ้ายังบาดเจ็บอยู่
นั่งก่อนสิ
ค่อยๆ นะ
ค่อยๆ
ตรงนี้แหละ
ระวังนะ
ในที่สุดเจ้าก็ฟื้น โล่งอกไปที
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตข้า
ขอทราบชื่อของเจ้าได้หรือไม่
ข้าก็ไม่รู้ชื่อตัวเองเหมือนกัน
นี่บ้านเจ้าเหรอ
ข้าไม่รู้เหมือนกันว่า บ้านข้าอยู่ที่ไหน
ข้ามาอยู่ที่นี่เพราะมันร้างไม่มีคน
เดี๋ยวข้าไปหาของกินมาให้นะ
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
นางดูแลข้า
จนหายดีจากการบาดเจ็บเจียนตาย
นางจำอะไรได้แค่วันเดียว
พอตื่นขึ้นมา นางจะลืมทุกอย่าง
ข้าถึงได้เรียกนางว่าแม่นางเมิ่ง
นางบอกว่าอาหารการกินข้าไม่ดีพอ
นางจะไปตลาดเพื่อไปซื้อปลา
แล้วทำแกงให้ข้า
แม่นางเมิ่ง
จำชื่อข้าไว้นะ ข้าชื่อเฮยจือจู
- ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่นี่ - "เฮยจือจู"
นางออกไป
แล้วไม่กลับมาอีกเลย
ข้าเป็นห่วงมากเลยออกตามหานางทุกที่
ในที่สุดข้าก็พบนางที่หอว่านฮวา
ข้าสอนเจ้าว่ายังไง
เอาของมาให้ข้าดีๆ
แม่นางเมิ่ง
ขออภัยเจ้าค่ะ
คราวนี้ข้าต้องตบหน้าเจ้ากี่ครั้ง
สิบครั้งเจ้าค่ะ
แม่นางเมิ่ง
ข้า เฮยจือจู
ไปกันเถอะ
เจ้าเหาะขึ้นหลังคา และโดดข้ามกำแพงได้แม้ตอนกลางวัน
สมกับนามเฮยจือจูจริงๆ
เจ้าอ้างว่าเป็นผู้ผดุงความยุติธรรม
ทำไมถึงจะพาตัวนางโลม ไปจากหอนางโลมล่ะ
นางเป็นสหายข้า
"สหาย" เหรอ
แม่นางเมิ่ง เจ้ารู้จักเขาไหม
แม่นางเมิ่ง ข้าเอง เฮยจือจู
เฮยจือจูไง
ดูเหมือนแม่นางเมิ่ง จะไม่ใช่คนที่เจ้าตามหานะ
ข้ามีหลักฐานยืนยัน
นางเป็นสมบัติของหอว่านฮวา
นี่คือสัญญาทาสของนาง
(แม่นางเมิ่ง หอว่านฮวา)
เจ้าบังคับให้นางเป็นนางโลม
"บังคับให้นางเป็นนางโลม" เหรอ
มีผู้เสนอ เราต้องสนอง
หอนางโลมดำเนินกิจการแบบนี้
งั้นข้าจะไถ่ตัวนาง
ตั้งราคามาสิ
ค่าของนางประเมินไม่ได้
เกินไปแล้วนะ
นี่เป็นกฎของหอว่านฮวา
แล้วตามกฎของหอว่านฮวา
ต้องจ่ายเท่าไร ถึงจะอยู่กับนางได้หนึ่งวัน
ห้าสิบตำลึงเงินเหรอ
ห้าร้อยตำลึงเงินต่างหาก
ข้าจะจองตัวนางตลอดชีวิต
ของชิ้นนี้มีค่าพอสำหรับสามเดือน
เดี๋ยวข้าจะเอาที่เหลือมาให้
ไข่มุกทิพย์แห่งทะเลตะวันออกเหรอ
ข้าได้ข่าวว่า
หลายคนในยุทธภพ ตามล่าหาตัวเจ้าเพราะสิ่งนี้
เจ้าคงเลือกจะซ่อนอยู่ใต้หน้ากาก และใช้ชีวิตในเงามืดไปตลอด
มากกว่าจะยกมันให้ใคร
แต่เพื่อผู้หญิงแค่คนเดียว...
เฮยจือจู
เจ้าแน่ใจเหรอ
สามเดือนต่อจากนี้
ห้ามไม่ให้ใครแตะต้อง
หรือแม้แต่มองนาง
นี่คือกฎของข้า
ตกลง
ข้าได้ยินว่ามีคนจ่ายเงิน จองตัวนางไว้ครึ่งปี
คือเจ้าเองหรอกหรือ
เป็นเงินก้อนใหญ่เลยนะนั่น
เจ้าคงรวยมากสินะ
คำบรรยายโดย: อธิชา แก้วสุขสมบัติ